Een mens wordt geboren en laat vaak meteen van zich horen door luidkeels te huilen. Het is immers een grote overgang van een warme moederbuik naar de koude wereld.
Je ziet dat zo'n baby'tje zich op geen enkele manier inhoudt en zich precies uitdrukt zoals het zich voelt. Zo blijft dat ook meestal de eerste tijd van het leven. Als een kind zich onplezierig voelt dan begint het te huilen of boze geluiden te maken en als het zich prettig voelt hoor je vaak een tevreden gepruttel uit de wieg of de box opstijgen. Kortom een levendigheid van jewelste.
Maar helaas verandert dit meestal in de loop van de tijd. Mamma heeft niet altijd al het geduld van de wereld en als een kind gaat huilen kan ze ook wel eens uitvallen: hou nou eens je mond. Of als een kind valt en zich pijn doet kan het wel eens te horen krijgen: flink zijn! Hier heb je iets lekkers, dan is het gauw over.
Op zich is hier niet zoveel mis mee. Het is vaak ernstiger als ouders helemaal niet met hun kind kunnen omgaan en het zo vaak toesnauwen dat het zich nauwelijks durft te roeren.

Bijna allemaal verliezen we wel iets van de spontaniteit waarmee we werden geboren en houden we onze emoties wat in. Dit heeft zijn voordelen omdat we nu eenmaal niet in een maatschappij kunnen leven waar iedereen ongebreideld zijn gevoelens de vrije loop laat.
De andere kant hiervan is dat veel mensen zich nauwelijks bewust zijn van wat ze eigenlijk voelen.
Als er iets naars gebeurt zoals het overlijden van een dierbare dan weten we soms niet eens wat we met ons verdriet moeten doen. We hebben het idee dat we het beste flink kunnen zijn en doorgaan. De mensen vinden het immers maar lastig als we als maar over onze narigheid blijven praten, laat staan dat we ook gaan huilen.
Het effect is dat ons gevoel een beetje blijft hangen. We voelen ons niet erg verdrietig maar ook niet bepaald vrolijk, een beetje versluierd, depressief gevoel.
Depressiviteit is een van de meest voorkomende ziektes van onze tijd. Veel mensen lijden hieraan en gebruiken er medicijnen voor.

Het is een bekend feit dat het uiten van gevoel ons erg kan opluchten. Het lijkt misschien wel erg gênant als we in huilen uitbarsten, maar het geeft achteraf wel een opgeruimd gevoel.
En andersom kan een flinke lachbui hetzelfde met ons doen.
Boosheid is een omstreden gevoel in deze maatschappij. Het wordt niet netjes gevonden om boos te worden en helaas zien we hier ook uitwassen van met zinloos geweld, waar mensen zelfs bij gedood worden.

Toch zouden er veel mensen gebaat zijn bij het af en toe van zich afbijten, hun grenzen aangeven en laten weten dat ze iets echt niet meer willen. Boosheid heeft hierbij meer een functie van in je kracht gaan staan.

Wat zijn nu eigenlijk gevoelens en emoties.
Gevoelens zijn een reactie van je lichaam op gebeurtenissen die je meemaakt of gedachten die je hebt. Let maar eens op: als iemand iets kwetsend tegen je zegt kun je lichamelijk voelen wat het met je doet. Je kunt hier verschillende dingen mee doen. Je kunt deze kwetsing ¨teruggeven¨ b.v. door boos of verdrietig te reageren. Dit is een emotie (hierin zit het woord emovere dat beweging betekent). Hiermee schoon je jezelf op.
Je kunt je ook inhouden en dan blijft de reacties ergens in je hangen. Je pot het op. Als dit vaak gebeurt wordt je een vat met onverwerkte emoties en soms hoeft er maar een kleinigheid te gebeuren en je ontploft.

Het is een kunst om een evenwicht te bereiken in het omgaan met je gevoelens en emoties.
Als je erin slaagt om niet teveel op te slaan en jezelf te uiten zonder dat het onaangenaam wordt voor je omgeving dan hoeft je lichaam niet teveel op te potten.
Je voelt je vrijer en spontaner en dit geeft je ook veel vitaliteit. Je hoeft niets meer vast te houden.

Omdat we in maatschappij niet leren om gezond met onze gevoelens en emoties om te gaan is het soms nodig dat we dit leren. Gestalttherapie kan dan een goede mogelijkheid bieden. Deze vorm van therapie is hier bij uitstek geschikt voor. Gestalttherapie gaat uit van het hier en nu. Alleen in het hier en nu kunnen we onze gevoelens waarnemen. Er wordt gelegenheid gegeven om alsnog lucht te geven aan emoties die ver weg gestopt waren. Hierdoor gaan we ons weer veel vrijer voelen. De depressie valt weg en zo komt er weer ruimte voor echte vreugde.

wilma goossens
maart 2008