Vaak komen er mensen bij me in de praktijk die aangeven dat ze ¨niet lekker in hun vel zitten¨. Het is een onbestemd gevoel, alles is een beetje grijs. Ze zijn somber en komen tot weinig. Als ik het woord depressief laat vallen wordt dit dan meestal beaamd.

Nu kan je zeggen dat er een verschil is tussen je depressief voelen en het hebben van een echte vitale depressie. Dat eerste hebben we allemaal wel eens, maar iemand met een echte depressie kun je als ziek beschouwen en zij hebben medicijnen nodig.

De mensen die ik bedoel zitten daar meestal tussen in. Zij hebben dan ook wel reden om hulp te vragen.

Vanuit het oogpunt van de Gestalttherapie worden depressieve gevoelens veroorzaakt doordat iemand zijn eigenlijke gevoelens onderdrukt. Als je iets naars in je leven meemaakt, bijvoorbeeld het verlies van een ouder, partner of kind, dan is dat een verdrietige gebeurtenis en als het net gebeurd is dan mogen we meestal van ons zelf en de mensen om ons heen verdriet uiten en huilen ( er zijn mensen die er altijd moeite mee hebben). Na een poosje vindt de buitenwereld dat het wel genoeg is en dat we maar weer over moeten gaan tot de orde van de dag. Helaas kan het zo zijn dat het voor ons gevoel nog helemaal niet genoeg is, maar ja we kunnen toch niet weer met ons verhaal aankomen en dus slikken we ons verdriet maar in. Van binnen blijft het nog wel knagen, maar als we maar niet op letten en veel afleiding zoeken dan zakt het weg uit ons bewustzijn en blijft er een onbestemd gevoel van onbehagen over.

Het kan ook zijn dat we niet geleerd hebben om onze boosheid te uiten. Vaak hebben we als kind te horen gekregen dat we ons rustig moeten houden, niet teveel te keer te gaan. We ontwikkelen dan een manier om met onze boosheid om te gaan bijvoorbeeld:
Iemand pakken die kleiner is dan ons in plaats van die grote, sterke waar we het eigenlijk kwaad op zijn. (tegen je ouders kon ook al niet op)
Of
De kwaadheid naar onszelf keren in plaats van dit naar een ander te uiten. Bijvoorbeeld door je schuldig te voelen als jou iets is aangedaan
Of
Je kwaadheid op te potten en lichamelijke kwalen ontwikkelen.

Het eerste werk dat ik in dit geval met mensen doe is de binnengehouden gevoelens vrij te maken, ze te laten uiten wat er dwars zit, met alle emoties van dien. Dit lucht vaak al geweldig op. Dit haalt de grauwsluier weg, men voelt zich meer levend, heeft meer contact met het lichaam, mensen geven soms aan: ik voel mijn bloed weer stromen, ik wordt helemaal warm. Daarna kunnen we aan het echte verwerkingsproces gaan beginnen: we kijken of er nog een rouwproces moet worden afgerond.
Het kan ook zijn dat iemand verstrikt zit in een patroon om met de mensen om zich heen om te gaan en hier helemaal niet blij mee is. We kijken dan welke mogelijkheden er zijn om het anders te doen, zodat hij of zij met meer voldoening vindt in zijn relaties.
Uiteindelijk gaat er om dat we het goed kunnen leven met ons zelf, dat we tevreden zijn met de relaties die we met mensen om ons heen hebben en dat we ons kunnen uiten naar anderen in zowel positieve als negatieve zaken.
Kortom dat we leven in Harmonie met onszelf en onze omgeving.

wilma goossens